تبلیغات
شعر و عرفان - مطالب دی 1390
 

کاروانی از شعر

نوشته شده توسط :ع خداداد
جمعه 30 دی 1390-05:11 ب.ظ

تصویر عارف قزوینی از معشوق:

نرگسش چشم و دهن غنچه و زلفش سنبل

نازم آن دست که این دسته گل  بست به هم

                                                                 ***

حافظ:

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد

گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

                                                              ***

از مثنوی مولانا:

تا بدانی هر که را یزدان بخواند

از همه کار جهان بیکار ماند

هر که را باشد ز یزدان کارو بار

یافت بار انجا و بیرون شد ز کار

                                                 ***

افکارمان زندگی مان را میسازد.

جهان از حد فکر خلق بیش است

ولی هر کس اسیر فکر خویش است

                                             مایل تویسرکانی

ای برادر تو همه اندیشه ای

مابقی تو استخوان و ریشه ای

گر بود اندیشه ات گل گلخنی

ور بود ناری تو هیمه گلخنی

                                                    مولانا

سعدی بلبل خوشگویی است که همتایی ندارد.

ای گل خوشبوی اگر صد قرن باز اید بهار

مثل من دیگر نبینی بلبل خوشگوی را

                                                      ***

صالح اصفهانی:

الفت میانه من و غم های عشق تو

جایی رسیده است که من هیچکاره ام

                                                  ***

شیخ احمد جام:

آینده عمر خواهی از رفته فزون

در رفته چه کردی که در آینده کنی

                                                           ***

مهر معشوق از دل « نظامی قمی » رفتنی نیست.

اندیشه کنم هر شب تا دل ز تو بر گیرم

چون روز بر آرد سر مهر تو ز سر گیرم

                                                                ***

باباطاهر

ز دل مهر رخ تو رفتنی نیست

غم عشقت به هر کس گفتنی نیست

ولیکن سوزش مهر و محبت

میان مردمان بنهفتنی نیست

                                                 ***

نظیری نیشابوری

کمر در خدمتت عمریست می بندم چه شد قدرم

برهمن می شدم گر این همه زنّار  می بستم

                                                          ***





نظرات() 

دعا

نوشته شده توسط :ع خداداد
پنجشنبه 29 دی 1390-02:39 ق.ظ

زاهدى پیر زن آسیابان را گفت

گندم مرا آرد كن ! و گرنه به دعا خواهم كه خرت سنگ شود

. زن گفت : خر رها كن ! و دعا كن

تا گندمت آرد شود.





نظرات() 

از او به سوی او

نوشته شده توسط :ع خداداد
پنجشنبه 29 دی 1390-02:37 ق.ظ

انسان ماهیتی از اویی (خدایی) و به سوی اویی دارداین مضمون در کلام شاعران

جلوه ای زیبا دارد.

سلمان ساوجی:

طاوس باغ قدسم نی بوم این خرابه

آنجاست جلوه گاهم  این جا چه کار دارم

حافظ نیز چه زیبا داد سخن میدهد.

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

که در این دامگه حادثه چون افتادم

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

آدم آورد در این دیر خراب آبادم

اما سخن مولانا در این باره شنیدنی است.

ما به فلک بوده ایم ،یار ملک بوده ایم

باز همانجا رویم جمله که آن شهر ماست

خود ز فلک برتریم وز ملک افزون تریم

زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست

و یا در مثنوی می فرماید:

بشنو از نی چون شکایت می کند

از جدایی ها حکایت می کند

کز نیستان تا مرا ببریده اند

از نفیرم مرد و زن نالیده اند

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

تا بگویم شرح درد  اشتیاق

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش

باز جوید روزگار وصل خویش





نظرات() 

بهانه

نوشته شده توسط :ع خداداد
پنجشنبه 29 دی 1390-02:37 ق.ظ

غزلی از نظیری نیشابوری

غافل به من رسید و  وفا  را   بهانه  ساخت

افکنده سر به پیش و حیا را  بهانه  ساخت

آمد   به   بزم   و دید    من  تیره   روز  را

ننشست و رفت و تنگی جا را بهانه ساخت

رفتم    به   مسجد   از   پی  نظّاره   رخش

دستی  به رو گرفت و دعا  را بهانه ساخت

آلوده بود  پنجه اش   از   خون     عاشقان

بستن به دست خویش حیا را  بهانه  ساخت

زاهد   نداشت   تاب   نگاه      پری   رخان

کنجی  گرفت و ترس خدا  را بهانه ساخت

مستانه  می گذشت  نظیری به  کوی   یار

آنجا  رسید و سستی پا را بهانه    ساخت





نظرات() 

شکر مصیبت

نوشته شده توسط :ع خداداد
پنجشنبه 29 دی 1390-02:36 ق.ظ

پارسایی  را دیدم بر کنار دریا که زخم پلنگ داشت و به هیچ دارو به نمی شد...                     

 مدتها در آن رنجور بود و شکر خدای عزوجل علی الدام گفتی.پرسیدندش که

 شکر چه میگویی؟ فرمود:شکر آنکه به مصیبتی گرفتارم نه به معصیتی.





نظرات() 

کاروانی از شعر

نوشته شده توسط :ع خداداد
دوشنبه 26 دی 1390-08:27 ق.ظ

علایی آشتیانی:

دیروز پریشانی خود را به تو گفتم

امروز پریشان تر از آنم که توان گفت

                                                            ***

صائب معتقد است با تسخیر دلها می توان بر همه چیز فرمانروایی کرد.

سعی در تسخیر دلها کن که چون این دست داد

ملک آب  و گل  به آسانی میسر  میشود

                                                                  ***

میر ظلی تبریزی:

با ضعیفان هر که گرمی کرد عالمگیر شد

ذره پرور باش تا خورشید تابانت کنند

                                                             ***

سخن    واعظ  قزوینی  در بیان خاموشی

آنقدر فیضی که من از بی زبانی دیده ام

ترسم آخر شکر خاموشی کند  گویای مرا

                                                           ***

صائب یکی از آثار عشق را اینگونه بیان می کند.

ذره ام اما ز فیض داغ هستی سوز عشق

روشنی بخش زمین و آسمان گردیده ام

                                                        ***

بیتی زیبا از راهب نایینی:

تغافل عاشق بی تاب را بی تاب تر سازد

به فریاد آورد خاموشی یوسف زلیخا را

                                                             ***

مجمر اصفهانی:

جایی نه که گیرد دل دیوانه قراری

ویران شود این شهر که ویرانه ندارد

                                                         ***

رضای خدا در رضایت مادر است.

از تو گر مادر تو نیست  رضا

دان که راضی نبود از تو خدا

                                         ملک الشعرا بهار

عارف تفرشی:

به غیر جامه تن کز غم تو پاره نکردم

به درد عشق تو دیگر بگو چه چاره نکردم

                                                        ***

صابر همدانی  مزد شب زنده داری های  دوران عاشقی را دل روشن و پاک میداند.

مزد آن شب زنده داری های عهد عاشقی است

این دل روشن که در پایان کارم داده اند

                                                                  ***

روشن اردستانی:

آنانکه ترا جستند ،شستند و فرو بستند

دست از همه مقصد ها ،چشم از همه مطلبها

                                                                     ***

ناز ونیاز:

ناز بر من کن که نازت می کشم تا زنده ام

نیم جانی هست و می آید نیاز  از من هنوز

                                                            وحشی بافقی

قصای کاشانی:

لیلی ما همه در عالم  معنی است یکی

در حقیقت همه مجنون بیابان همیم

                                                            ***

بابافغانی:

از آب زندگی چه حکایت کند کسی

با دلشکسته ای که ز هستی گذشته است

                                                         ***





نظرات() 

دگر هیچ

نوشته شده توسط :ع خداداد
یکشنبه 25 دی 1390-11:32 ب.ظ

غزلی از عرفی شیرازی

ماییم و شب تار و غم یار و دگر  هیچ

صبر کم و بی تابی بسیار و دگر   هیچ

ماییم و لبا لب شدن از یار و دگر  هیچ

منصور و اناالحق زدن از دار و دگر هیچ

گر    راه   به   مرهمکده    عشق  بیابی

الماس  بنه بر  دل افکار  و   دگر  هیچ

بر لوح مزارم  بنویسید    پس  از   مرگ

کای وای  زمحرومی دیدار و   دگر  هیچ

در حشر چو پرسند که سرمایه چه داری

گویم که غم یار و غم یار و  دگر   هیچ

از   کعبه   گر   این    بار  برونم  بگذارند

ناقوس  به دست آرم و زنّار  ودگر هیچ

عرفی  به غلط شهر ه  شهرست   ببینید

صد گل  زده  بر گوشه دستار  ودگر هیچ





نظرات() 

طعام دیروز؛ ... امروز

نوشته شده توسط :ع خداداد
یکشنبه 25 دی 1390-11:31 ب.ظ

شیخ ابوسعید ابوالخیر، با مریدان از جایى مى‏گذشت . چاه خانه‏اى را تخلیه مى‏كردند .

كارگران با مشك و خیك، نجاسات را از اعماق چاه بیرون مى‏كشیدند و در گوشه‏اى

 مى‏ریختند . شاگردان شیخ، خود را كنار مى‏كشیدند و لباس خود را جمع مى‏كردند

 كه مبادا، به نجاست آلوده شوند، و به سرعت از آن جا مى‏گریختند .

 ابوسعید، آنان را صدا زد و گفت بایستید تا بگویم این نجاسات، به زبان حال،

 با ما چه مى‏گویند:

میگویند: (( ما همان طعام‏هاى خوشبو و خوش طعمیم كه شما دیروز، ما را به

 قیمت‏هاى گزاف مى‏خریدید و از بهر ما جان و مال خود را نثار مى‏كردید و

 هر سختى و مشقتى را در راه به دست آوردن ما تحمل مى‏كردید. ما را

كه طعام‏هایى خوش طعم و بو بودیم، به خانه هایتان آوردید و به یك

 شب كه با شما هم صحبت و هم نشین شدیم، به رنگ و بوى شما در آمدیم .

حال از ما مى‏گریزید؟!بر ما است كه از شما بگریزیم .))

                                                 برگرفته از: اسرار التوحید، ص 199





نظرات() 

فرازهایی از عرفان مولانا

نوشته شده توسط :ع خداداد
یکشنبه 25 دی 1390-11:31 ب.ظ

پس بدان که صورت خوب و نکو

با   خصال   بد   نیرزد  یک  تسو

ور   بود   صورت   حقیر و  ناپذیر

چون بود خلقش نکو،درپاش میر

صورت ظاهر فنا    گردد  بدان

عالم    معنی   بماند       جاودان

آنچه از آدمی ارزشمند است و نزد خدا مقبول ،سیرت است نه صورت ،

خوی و خصلت نیکوست نه ظاهری آراسته.

من ندیدم در جهان جستجو     هیچ اهلیت به از خوی نکو

چه بسا انسانهایی که دارای صورت زیبا هستند اما باطنشان زشت و بسا انسانهایی

که صورت ناموزون دارند و خوی نیکو.

صورت زیبای ظاهر هیچ نیست                ای برادر سیرت زیبا بیار

                                                        سعدی





نظرات() 

رهی معیری:

نوشته شده توسط :ع خداداد
یکشنبه 25 دی 1390-11:29 ب.ظ

هرچه  کمتر  شود  فروغ  حیات               رنج    را   جانگدازتر   بینی

سوی مغرب چو روکند خورشید              سایه ها     را   درازتر بینی





نظرات() 

دیوانه قبیله

نوشته شده توسط :ع خداداد
یکشنبه 25 دی 1390-11:07 ب.ظ

حجاج روزى به گردش بیرون رفت

و چون از تفریح فراغت یافت . یارانش را باز گرداند

و تنها ماند در گذر،

به پیرى از قبیله (بنى عجل ) برخورد

و او را پرسید: اى پیر! از كجایى ؟ گفت : ازین روستا.

پرسید: كار گزاران ده ، چگونه اند؟

گفت : بدترین كارگزاران ، كه به مردم ستم مى كنند

و اموال آنان را بر خویش حلال مى شمارند.

پرسید: راى تو در باره حجاج چیست ؟ گفت : كسى

زشت تر و بدتر از او بر عراق

فرمان نرانده است . كه خداوند روى او و امیرش را

سیاه گرداناد! حجاج پرسید: مى دانى كه من كیستم ؟

گفت : نه گفت : من حجاجم .

پیر گفت : و تو مى دانى كه من كیستم ؟ گفت نه .

گفت : من دیوانه قبیله (بنى عجل )م كه در هر روز،

دوبار به سرسام دچار مى آیم .

حجاج خندید و او را صله داد





نظرات() 

مست

نوشته شده توسط :ع خداداد
پنجشنبه 22 دی 1390-11:44 ب.ظ

غزلی از قاسم انوار

خرد مست است و دل مست و جان مست

به    سودایت     روان     ناتوان       مست

ز  حد    بگذشت     مستی  های     ذرات

فلک  مست  و زمین مست و زمان  مست

بیا      در باغ     و    شور     بلبلان     بین

سمن مست و چمن  مست  ارغوان مست

شراب     ناب      رحمت    را   چه  گویم

کز    او    دلداده   مست و دلستان  مست

ز    دنیا     تا   به     عقبی     گر     ببینی

همه   ره  کاروان   در  کاروان       مست

جهان     مست اند    و از   مستی   ندانند

جهان   اندر  جهان  اندر   جهان    مست

به  قول  قاسمی   این سُکر    عام    است

خرد  مست و یقین  مست و گمان مست





نظرات() 

شقیق بلخی

نوشته شده توسط :ع خداداد
پنجشنبه 22 دی 1390-11:43 ب.ظ

در تذکره الاولیاء عطار درباره شقیق بلخی چنین نوشته شده است.

وی نخست بازرگان بود و به ترکستان رفت

و بر بتخانه ای گذشت ،

بت پرستی را دید که پیش بت زاری می کرد .

شقیق گفت:

چرا پیش آنکه ترا آفریده زاری نکنی گفت:

اگر چنین است که تو می گویی

مگر قادر نیست

که در شهر تو روزی دهد تا بدینجا نیایی ،

شقیق از این سخن بیدار شد.





نظرات() 

کاروانی از شعر

نوشته شده توسط :ع خداداد
پنجشنبه 22 دی 1390-11:41 ب.ظ

اهلی شیرازی اشاره ای را برابر با هزار نامه می داند.

میان ما و تو ای مه به نامه حاجت نیست

که هر اشاره پنهان هزار مکتوب است

                                                               ***

آگه شیرازی همگان را به مهر و وفا دعوت می کند.

طریق مهر و وفا پیشه گیر با همه کس

که حاصلی ندهد کینه جز پشیمانی

                                                                    ***

حافظ نیز بر این نکته تاکید دارد.

ده روز مهر گردون افسانه است و افسون

نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

                                                               ***

مهستی گنجوی:

شبها که به ناز با تو خفتم همه رفت

دُرها که به نوک مژه سفتم همه رفت

آرام    دل   و     مونس    جانم  بودی

رفتی  وهر انچه با تو گفتم همه رفت

                                                   ***

غم عشق از دیدگاه کلیم کاشانی درمانی ندارد

تسکین ده عاشق نه فراق و نه وصال است

چیزی است غم عشق که تدبیر  ندارد

                                                         ***

اما حالتی کرمانی علاج درد عشق را مردن می داند.

عشق بجز مرگ ندارد علاج

بی خبران صبر و سفر گفته اند

                                               ***

مذنب کرمانشاهی شکوه ای از معشوق ندارد.

نسبت شکوه دروغ است ز دست تو مرا

از زبان من بیدل  سخنی ساخته اند

                                                            ***

حافظ نیز عاشقی و گله از معشوق  را ادعایی واهی میداند.

لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ

عشقبازانی چنین مستحق هجرانند

                                                               ***





نظرات() 

سراب

نوشته شده توسط :ع خداداد
سه شنبه 20 دی 1390-10:40 ب.ظ

تا    آب   شدم   سراب  دیدم  خود را              دریا     گشتم حباب   دیدم خود  را

آگاه    شدم    حسرت   خود  را دیدم              بیدار  شدم     بخواب دیدم  خود  را

                                                                                                                                                                             





نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


آخرین پستها:


نویسندگان:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox